Ağzı avazınca bağırıyordu biri:Hırsız varrrr...Çalıyorlar bedenimi!!!
Seslendi bir diğeri: Bu giden tenden değil senden senden..
Ben nasıl da ölmüşüm diriliğimde,çalınmışş...
Bu ruh çalıntı değildi; zaten teni terketmişti.
Bu kayıp da gaybdan değil kalptendi.
Ruh dile geldi suskunluğu yırtarcasına:
Yaratılış halinde geldim dünyaya,iki kara noktanın retinasından bakıyordum aydınlığa, baktıkça kör olma isteği arttı.
Oysa na kadar da güzeldi bu yaratılmışlık,bu ışık.
Kendi içinin karanlığında kaybolmayacağı m ey beden !!!
Kendi ışığıma yurduma gidiyorum.Hakkı ilahinin kucağında kaybolup nurumu bulmaya,doğmaya,
AŞKA...
